Duiken op Corsica, juni 2006

Dit voorjaar zijn wij naar Corsica geweest. Na een lange eerste reisdag ( >1400 km) stapten we de volgende ochtend in Livorno aan boord van de veerboot naar Corsica. Veerboot? Het leek wel een cruiseschip! In de ligstoelen op het dek keken we uit over een helderblauwe zee, eilanden gleden voorbij en al vrij snel verschenen in de verte besneeuwde bergen en wolken aan de horizon. Na 4 uur varen arriveerden we in de haven van Bastia. De wegen op Corsica waren smal, steil en vol (haarspeld) bochten. Het was voorjaar, de natuur was uitbundig en alles bloeide en geurde. We namen de tijd  om te stoppen, te kijken en te genieten van de reis. ‘s Avonds bereikten we onze eerste bestemming: Port Centuri, op het noord oostelijke puntje van het eiland. De camping was vrijwel leeg en we vonden een mooie tegen de zon beschutte plek onder olijfbomen. Er zou hier ook een duikbasis zijn. Die vonden we niet direct. Dat was geen probleem, vlak bij de camping lag een prachtige kust op ons te wachten en de persluchtflessen waren vol. Onder water zagen we een lieflijk landschap met veel zeegras, scholen brasem, lipvissen, één keer een rog, kokerwormen. Het werd geen echt diepe duik maar zo’n vriendelijk duikje waar je door ontspant; lekker zweven. Later bleek de duikschool daar vlak bij te zitten en hebben we nog een bootduik gemaakt. Diepte rond de 30 meter, helder water en ook hier veel rotsen en zeegras. De duikbasis bleek door een paar mensen uit Parijs te worden gedreven en in juli en augustus te draaien. Omdat het nog voorseizoen was hadden we geluk dat we er mensen troffen.

Onze volgende bestemming was een stadje de westkust van Corsica, Galeria. Ook daar vonden wij een vrijwel lege camping en dus weer een mooie plaats voor onze tent. De duikbasis L’Incantu was dichtbij. De basis bleek op een zeer professionele manier te worden gerund door een Nederlander, Jo Vrijens. Deze basis is vrijwel het hele jaar open. Wij hebben daar drie bootduiken gemaakt. Er was een leuk grotje, we zagen rood koraal, gorgoontjes, naaktslakken, gaffelkabeljauw, zeedonderpad, langoesten enzovoort. De duiken werden goed begeleid met duidelijke briefings. Voor de laatste etappe van onze vakantie reden we in twee dagen door de bergen naar de oostkust onder Bastia. De eerste reisdag voerde ons door spectaculaire berglandschappen. Één nacht kampeerden we in de bergen. We werden wakker in natte sneeuwbuien, tussen wolken en mistflarden. Soms zag je even tussen de wolken door de besneeuwde bergen. De tweede reisdag reden we door indrukwekkende wouden met metersdikke kastanjebomen. Toen we uit de bergen kwamen knapte het weer op maar het waaide nog hard. De Middellandse zee zag er uit als de Noordzee…hoge golven en zandstranden. De duikbasis was in Port de Campolero. Deze basis bleek uitsluitend op zondag bemand. Omdat we zagen dat in de buurt van de camping twee stuwmeren lagen hebben we daar toen even het hoofd onder water gestoken. Het werden mooie zoetwater duiken met rotsblokken, boomresten, wat begroeiing, kranswier, een enkel visje en wisselend zicht. Vanuit de duikbasis hebben we zondag twee duiken kunnen maken op een scheepswrak uit de tweede wereldoorlog, de “Alcyon”. We hadden dit schitterende wrak haast voor ons alleen, je kon er prachtig omheen maar ook doorheen zwemmen. Het schip ligt er nog vrij gaaf bij. Er waren congers en er zwemmen (onder meer) zeeraven en grote tandbaarzen in rond. De duikdiepte was maximaal 34 meter dus werd het met gewone perslucht al gauw een decompressieduik.

We hebben mooi gedoken op Corsica. Het was toen nog niet druk. Duikbases zijn er genoeg. Wat je wel in de gaten moet houden is dat in het voor- en naseizoen niet alle duikbases in bedrijf zijn. In het hoogseizoen is het er druk. Op een wrak als de Alcyon liggen dan vaak veel boten; de oostkust is qua natuur minder interessant. Voor eventuele belangstellenden heb ik een overzicht van de duikbases op Corsica. Wanneer je naar Corsica gaat ga dan niet alleen om te duiken. Neem ook de tijd om het land te bekijken, het beste kan dat lopend. Wij zeiden na deze vakantie tegen elkaar dat je op Corsica vrijwel alle landschappen tegenkomt waarvoor je anders half Europa af moet reizen. Neem ook de tijd voor de reis. Alleen de doortocht door Zwitserland is een extra reisdag al meer dan waard. Al is het alleen maar om nog even over de San Bernardino pas te kunnen rijden….. In de stralende zon en in de sneeuw!

Kees Alberts.
Foto’s Alice van Laar.